I'm OUT and I'm LOUD

Ang pagpupunyagi sa SEX...

2008-08-20T19:09:00.000-07:00

"May asim pa..." Yan ata ang maisisigaw ko sa mga panahon na ito. Pagkatapos kong makaranas ng pagbabaha ng mga lalaki. Sa isip-isip ko lang... Kailan ko naman kaya mararanasan ang umibig? Somehow, enjoy naman ako kaso di pa rin maaalis ung paghahanap mo ng taong magiging bahagi ng aking makulay na buhay.... Di lang titi ang mayroon ako... Mayroon din naman akong puso.

"Sana ang puso ay maging tulad ng isang titi na pagumiibig ay tumitigas din"Sigh

NAKAKALOKA....

2008-07-20T18:02:00.000-07:00

Matagal-tagal na din nung huli akong magsulat dito sa aking blog. Natambakan na ako ng isang bundok na istorya na hindi ko na naisiwalas sa inyo. Ito ang ilang sa mga nangyari sa akin habang ako ay naglalakbay ....

November 2007:
Nakasama ko na naman sa aking bagong account si PIKE. Isa syang multo na bumabalik sa aking buhay. Araw-araw kaming magkasama. Gaya ng dati, 1st break, lunch at 2nd break. Naloka ang
aking nanahimik na puso. Para itong isang bulkan na sumabog mula sa ilang taong pagkakatulog.

December 2007:
Nakakilala ako ng ilang lalaki umagaw ng aking atensyon sa tunay na tinitibok ng aking puso. Ang koreanong biya sa tagalog at ingles. Ang estudyante ng FEU na may P, F, B and V problem. Nanghiram ng DVDs ko pero di na binalik. Hahahaha!

January-March 2008
Unti-unti na namang nagkakulay ang buhay pag-ibig ko. Na tsismis kami ng makailang-ulit ni pike. Kami daw at hindi lang namin inaaamin. SHOWBIZ: " Friends lang kami... CLOSE friends"
Patuloy na naman nalugmok sa isang pag-ibig na parang trapik sa edsa na kahit kaunti ay hindi umusad

April 2008:
Ang aking iniintay na promosyon ay aking nakamit na. Para akong nanalo sa isang beauty contest nung ipinroklama na ang nagwagi.... "Dodong Charing, ang bagong berdugo". Isa na akong quality evaluator. Hahahaha! Pagkatapos ng 3 taong paghihirap.... paghihirap pa din pala ang aking bagong pinasukan.

May-June 2008
Umikot ang aking mundo sa pakikinig ng mga echoserang mga ahente na walang ginawa kundi magkamali at makipag-away sa kustomer. Mas madalas akong magbigay ng bagsak na grado kesa sa pasado. Malas mo.... wala kang Q. bonus. hahhahahah! Mas lalu akong nagkaroon ng oras para kay piki.

JULY 2008:
Na leche ang buhay ko. Daming problema. Dumagdag pa tong isang to na pilit ipinagsisigawan na MAKAIBIGAN LANG daw kami. "Hay, matagal ko ng alam yun. Pede ba?" Sawi na naman. Pero ang magandang part ay lagi na kami ulit mgkasama ng aking kaibigang shungril (tibo). Kain dun... Kain dito... Kape dun... Kape d2. Di na ako rumarampa sa malate. Di na ako nakikipag EB ng ganung kadalas gaya dati. Sakto lang... Sakto sa okasyon. Alam nyo na yun...

AUGUST 2008:
Hopya ang palaka. Nawa'y dumating na ang taong kakalas ng tanikalang nagtatali sa akin sa pagitan ng kaligayahan at kalungkutan.

***Barbara.... pede ka ba? Magkulutan na lang tayo. hehehehe! Mis na kita.

ANG AKING KARANASAN SA KAMA!

2007-10-21T00:16:00.000-07:00

Ako ay napadpad sa isang lugar sa Maynila na kung saan hindi mahulugan ng karayom dahil sa dami ng tao. Iba't-ibang klase ng tao ang naroon. Nakakatuwa at nagkaroon na naman ako ng pagkakataong makapunta sa lugar na minsan ay naging tambayan ko noong ako ay nasa kolehiyo pa. Medyo marami-rami na din ang mga pinagbago sa lugar na iyon. Maraming mga establisimyento na rin ang nagsarado ngunit mas marami din ang nagbukas na nagmistulang mga kabuteng kung saan-saan nagsulputan.

Pinasok ko ang isang iskinita na kung saan maraming mga kalalakihan na nagtutumpukan. Kanilang sinisipat ang bawat taong nagtatangkang pasukin ang kanilang daigdig. Narating ko ang pinto na nababalot ng kadiliman. Di ko na matandaan kung kailan ako huling nakapasok sa lugar na iyoN. Nakakatakot. Nakakakaba.

Ako ay nagmasidmasid at pilit humanap ng mapwepwestuhan. Unti-unti akong sumabay sa musika. Umorder ng maiinom upang kahit papaano ay malasing at magkaroon ng rason para magwala ng ganun (Di kasi ako marunong magsayaw). Sa makailang ulit na paginom... tinamaan na ako! Ilang tao din ang bumati sakin. Mga taong naging bahagi ng aking buhay sa lugar na iyon at mga taong nakaniig ko ng minsan. Panandaliang kwentuhan at tanguhan. Nakakatuwang alalahanin ang mga naging karanasan ko kasama sila.
Ako'y umuwi ng may ngiti sa aking labi. Di ko mapagkakaila na naging masaya ako ng araw na iyon. Sa isip-isip ko... Babalik akong muli. Di ko pa alam kung kailan pero lam ko na may lugar akong tatakbuhan sa panahon na aking kailangan. Masaya ang aking karansan sa KAMA.

MAASIM ANG SABAW- FINAL ANSWER IS NO!

2007-10-01T19:29:00.000-07:00

Matapos ang pangyayari kahapon (check my blog yesterday) kami ay muling nagkita sa isang copi shop malapit sa kanyang pinapasukang eskwelahan sa may recto. Mag aalast-otso na nung ako ay dumating. "Asan ka na?" naiiritang text ko. "Andito na ako sa tabi mo" ang reply niya. Lumingon ako. Nasa likod ko lang pala siya at ngumingisi. (parang telenovela).
Nagkwento siya tungkol sa pakikipagsapalaran sa eskwela. Pinakita nya yung result ng kanyang exam sa ECON. Di naman mataas hindi din mababa. Swabe lang. Sabay naging seryoso ang bata. Nagkwento tungkol sa issues nya sa pamilya, kaibigan at sa pagkakaroon ng kapareha. Sa daming ng mga issues na kanyang binangit eh hindi ko na matandaan ang iba. Magulo ngyon ang buhay nya... parang ako.

Madami din akong issues... Sa pamilya, sa pera at sa iba pang bagay. Nangangailangan ako ng kapareha na pwedeng sandalan sa mga oras na gaya nito. AT HINDI SIYA YUN. Tinanong niya kung ano ba daw ang status namen... WALA. Di pedeng magkaibigan dahil hindi ko pa sya ganung kakilala at HINDI NAGSESEX ANG MAGKAIBIGAN. Hindi din pedeng magjowa dahil wala kaming relasyon. "Gusto mo ba ako?" ang nakakawindang nyang tanong. "OO, kaso...." Hindi ko na madugtungan... Di ko alam ang sasabihin. Ayokong makasakit. Hindi ako marunong magsinungaling.

GUSTO KO SIYA... kaso BATA! GUSTO KO SIYA... kaso MADAMING ISSUES. GUSTO KO SIYA.... kaso HINDI KAMI BAGAY. GUSTO KO SIYA KASO... HINDI TAMA!

MAASIM ang SABAW.

My final answer.... NO! We can't be together!

ONE NIGHT stand ONLY?!?

2007-09-30T21:54:00.000-07:00

Ang sagot sa boredom... cHAT! Ala akong magawa kaya napagdesisyunan ko na lang na mag-chat at manood ng mga taong gustong-gustong ibuyangyang ang kanilang katawan sa sanlaksang kalalakihan. Samu't-sari ang kanilang mga dahilan kung bakit sila nagcha-chat. Naghahanap ng panandaliang ligaya na tutugon sa kanilang makamundong pagnanasa o kaya naman isang taong pede nilang makapareha sa hirap at ginhawa... Yung iba naman ay pamatay-oras lang daw. Hahahaha!
Nakilala ko si TRISTAN (di niya tunay na pangalan). Cute, maputi, may kaliitan (height). Mukhang mabait at makulet. Gusto nyang makipagkita sakin pagkatapos nyang magsimba ngunit di ko alam kung darating na ang aking kasama kaya hindi ko siya pinapunta. Palitan ng mga numero. Instant textmate. Nakipagkita ko sa aking kaibigan para makipagkwentuhan. Habang kami ay nagkakape eh siya naman ang text nitong si TRistAn. Pilit na nakikipagkita. "Iho alas-onse na ng gabi, di ka ba natatakot lumabas nyan?" ang tanong ko. "Ok lng basta magkita lang tayo" pamimilit na sagot niya. Saktong dumating ang isang mensahe galing sa aking kasama at di daw siya makakauwi. "OK" ang reply ko. Pumara ako ng taxi at nagpahatid sa vito cruz. "Sige punta ka na" paanyaya ko. "Papunta na ako" ang nagmamadaling nyang reply.
Makalipas ang 15 mins, may kumakatok sa aming pinto. Kwentuhan, landian, yosihan at bugbugan ng kasarian(SEX) ang ilan lamang sa aming pinagkaabalahan. Usap tungkol sa pagkakaroon ng relasyon.... "Di muna ako magchachat at makikipagtextmate, gusto sana kitang makilala pa ng lubusan". Ano?!? Ha?!? Tama ba ang narining ko?!? Ok. Mejo matagal-tagal na din akong walang ganito...
Pero malay mo, ineechos lang ako nito... Simula ba ito ng isang pag-ibig o pang ONE NIGHT STAND na naman? Malay ko!

KAIBIGAN, SALAMAT SA KALAYAAN...

2007-09-16T01:46:00.000-07:00

Ilang TAON ang aking inintay sa pagkakataong ito. ORAS na kung saan malalaman ko na ang KATOTOHANAN. Di ko maikakaila na naging BULAG ako sa tunay na kalagayan, naging BINGI sa mga usapan at naging PILAY sa pagtakas sa aking kinasasadlakan.

MASAKIT ngunit di ako umaray! Di ko pinahalatang ako ay nasasaktan. Pilit kong ITINAGO ang tunay kong nararamdaman. Pinalitan ng ngiti ang bawat HAPDI. Pinalitan ng tawa ang bawat hiyaw ng PAG-IISA.

Ngyong araw lang...

Ako ay NASAKTAN ngunit NAILIWANAGAN. UMIYAK ngunit naging TIYAK. Salamat KAIBIGAN sa KATOTOHANAN na nagbigay daan sa aking KALAYAAN..

MORNING RUSH SA AYALA AVE.

2007-09-13T18:43:00.000-07:00

7AM ang tapos ng aming training... Inintay kami ni TL O lumabas. Bumaba kami agad ng building bago pa kami maubusan ng dugo sa walang humpay na pagdaloy nito sa aming ilong. Shet... Ang tagal pa ng mahal na araw para sa pinitensya.
Kwentuhan... Kwentuhan... Kwentuhan... Dumating na ang aming mga iniintay na nagagandahang mga kasama. Nagkayayaan ng umuwi kaya bitbit ang aming bag at sumugod na sa mejo mahaba-habang lakaran papunta sa sakayan. Daming tao... Halos lahat nag mamadali.
May napansin kaming lalake na bumaba sa FX. Mejo may hitsura at di mo maipagkakaila na bata pa. Sa kanyang pagbaba ay may biglang sumalubong sa kanya... isa pa ding lalake. Sabay silang naglalakad. Paminsan-minsan silang naguusap. Nagtitinginan. Napagdesisyunan namin na habulin upang makita ng malapitan. Lakad... Lakad.. Lakad... Mabilis din silang maglakad. Bumaba ng underpass... Sunod naman kami. Sa kanilang pagsakay sa escalator mejo nagdikit and dalawa. Ito ba ay dahil masikip o pagkakataon na nilang maglapit? Malay ko. Habol pa din kami. Siguro mag-jowa? Baka magkaibigan? Hindi ko alam. Dahil nakaramdam na kami ng pagod, kami ay huminto. Sabay pasok nung dalawa sa LKG tower. Mejo malayo na ang aming nilakad.
Nagyosi muna. Dami pa ding tao. Iba't-iba ang hitsura. May cute... May kahit papaano ay cute... At di mawawala ang mga nakaka-takyut. Tambay... Tambay... Tambay. Dahil may pasok pa kami mamayang gabi... Kami ay naguwian na.
Sumakay ako ng bus. Nagbayad. Nagsimulang tumingin sa labas ng bintana. Ang daming pumapasok sa aking isipan. Yung mga team8s ko na aming naiwan, yung pamangkin kong halos 3 months ko ng di nakikita, ang aking pag-ibig.... Ang resulta?!? Lumagpas ako sa aking bababaan. Badtrip! Pero ok lng... masaya naman pala.
Bukas ulet. Mag-yoyosi... Maglalakad... Sasakay ng bus... Pero sana bukas, di na ako lumagpas!

Umiiyak din ba ang kalangitan?

2007-09-07T13:51:00.000-07:00

tambay. Nakatingin sa kawalan. Blanko ang isipan...

"Uwi na ba tayo?" tanong niya. "kaw bahala" sagot ko.

"yosi muna?" sabi niya. "sige"sabi ko.

Habang kami ay nagkukwentuhan. Biglang umulan.

Napatingin siya sa akin. Nakatitig lang ako sa kanya.

Wala akong na sabi. Ngumit lang siya.

Sa bawat patak ng ulan, yun naman ang sakit na

aking nararamdaman. Malaming. Sumusot sa bawat

parte ng aking katawan. Ito ba ay dala ng ulan o

ito ang tunay kong nararamdaman?

"Tara na" pagaanyaya niya. "Sige" tugon ng pagsang-ayon.

Naramdaman ko ang bawat ulan na pumapatak sa buo kong katawan.

Ako ay napatingala. Isang tanong ang pumasok sa aking isipan.

Umiiyak din kaya ang kalangitan?

PAHINGA MUNA... DI KO NA KAYA...

2007-09-06T13:26:00.000-07:00

2 DAYS na lang ako as a fraud analyst... Lilipat na ako sa ibang account pero same company. Anong bagong job title? Dehins ko alam. Banking associate? Customer Care REp? Pare-pareho lang naman eh.. Wala akong pake.
Starting monday magtraining na ako sa bago kong account... Dadayo ako sa ibang building sa makati. Ang masakit dito ENGLISH ONLY! pOTA... Duduguin na naman ako sa 8 oras na inglisan. Hahahaha!
Paano na si PIKI? Waaah! Ma mimis ko siya. Para kasing babae yun na pabago-bago ang isip. Maybe this will be the right time to move on... Ilang linggo ko din siya di makikita? O baka hindi na. Ewan ko. Life must go on...

Pahinga na muna... Di ko na kaya. Sana pangmatagalan na.

TAENA... AUKO NA!

2007-09-04T11:31:00.000-07:00

Ang hirap pala ng ganito ang sitwasyon. Di ko maintindihan ang gusto ko. Madami ang nagsasabi na dapat daw ay mag move-on na ako sa kaniya. Paano? Ang hirap! Kaibigan ko siya.

Sabi naman ng iba eh dapat maging kuntento na ako kung yun lang ang kaya niyang ibigay. Paano? Ang sakit! Kaibigan lang ako.

Sa araw-araw na kami ay magkasama... Iniisip ko kung anong meron siya? Di ko malaman kung bakit ganun kagaan ang loob ko at di ko siya kayang iwasan. Di naman ako ganito dati. Inlab nga ba ako o na-chachallenge lang ba ako dahil di ko siya makuha? Hindi din. Ako pa? Ang dali kong mag give-lalu na pag walang pag-asa. Eh bakit ngyon ganito ako sa kaniya? Bakit nga ba? Ano nga ba?

Masaya na mahirap. Nakakakiling na masakit. Kailangan ko yatang maging manhid sa katotohanan na kami ay magkaibigan lamang. Taena... Auko na!

"CHATTERS will always be...

2007-08-28T13:17:00.000-07:00

Nakatulala at walang magawa. Sa aking pagkabato ay napag-desisyunan kong mag-"chat". Karamihan ng mga katulad ko ay madalas itong ginagawa. Ngunit ano nga ba ang kahulugan ng salitang CHAT?

CHAT - talk socially without exchanging too much information;

Tama nga ata. Sa chat... NAME (1st name/nick), AGE, LOC, STATS at PICTURES lang ang kailangan. Maraming nagtatago ng kaniling pagkatao sa pamamagitan ng paggamit ng isang katerbang palayaw.

Bakit nga ba ako nagcha-chat? SEB? Maaari. Ilang lalaki na rin ang aking nakilala sa chat at nakadaumpalad ko sa aking silid. Bf? Hindi rin... Sabi nila "A CHATTER WILL ALWAYS BE A CHEATER" Hindi daw tama na maghanap ng jowa sa chat. Di pa din naman ako nakahanap at wala akong balak.

Pag ako ay nagcha-chat iba't-ibang tao ang aking nakikilala. Yung iba naghahanap ng ka-SEX. Top, bottom or versa? Yan ang tanong nila. Yung iba naghahanap ng jowa. Wassup? Yan ang hirit nila. Yung iba nagpapa-cute lang para mapansin. www.picturetrail.com/sex09 .... www.faceparty.com/tripper01 at kung ano-ano pang site na kung saan pwede mong makita ang kanilang mukha-katawan-at maging ang kanilang mga titi. Hahahaha! Minsan maganda ang katawan pero panget... Minsan naman gwapo pero mataba... Minsan naman gwapo na at maganda ang katawan pero dedma ka lang nila.

Ang chat ba ay pang palipas oras lang? Kagawian na ng mga taong hanap ay panandaliang aliw? Madaliang solusyon sa mga taong ang hanap ay instant relasyon.

Wala ako sa tamang lugar para humusga.

Ito lang ang alam ko.... Isa din ako sa kanila ngunit may malaking pagkakaiba.

GANITO AKO NOON.. GANITO NA AKO NGYON

2007-08-23T12:44:00.000-07:00

Sa ilang taon kong pagiging bakla... Maraming mga pangyayari na ang naganap sa aking buhay. Ibat-ibang klase ng tao ang aking nakasalamuha. Naaalala ko pa nung bago pa lamang ako sa larangang ito, takot akong magkaroon ng jowa dahil baka masakatan lang ako gaya sa mga naranasan ko sa isang normal na relasyon (babae-lalake).

Natuto akong magchat dahil na aliw ako sa ibat-ibang kulay ng font... MIRC pala ang tawag dun. Dito ko nahanap ang mundo ng mga katulad ko na pilit nagtatago gamit ang kani-kanilang NICK. ASL? TOP or BOTTOM? SEB? Mga katagang di ko pa maintindihan dat. Habang ako ay nagcha-chat isang lalaki ang nagbigay sa akin ng kanyang number sa landline. Usap daw kami. Tawag naman ako. Kinuwentuhan niya ako ng kanyang talang-buhay. Bago matapos ang aming usapan ay bigla siyang nag-I LOVE YOU. Huh? I love you daw eh ni hindi ko pa siya nakikita at di ko pa siya nakikilala. Hindi daw siya naghahanap ng kaibigan at marami na daw siya nun. Naguluhan ako. Anong klaseng mundo ito. Di na nya ako kinakausap kahit araw-araw ko siyang tinatawagan. Napuno na ata ang loko at binigyan niya ako ng numbers ng kaibigan niya na ang hilig din daw ay maki-pagusap sa telepono. Siya ang una kong naging jowa.

Si Russ - 8 months kami! Lagi kami magkausap sa telepono at tuwing saturday and sunday kami magkasma. Gimik dun... Gmik dito. Di gaano nagtagal ang aming relasyon dahil nabuko kami ng parents nya na magsyota kami. Hahahha! Dun nagsimulang di na kami nagkikita at wala na rin chance na makapagusap sa telepono. Di ko alam kung kami pa rin o hindi.

Pagkatapos namin ni russ... Madami din ako nakilala ngunit di sila si russ. Si russ ang naging pamantayan ko sa pagkakaroon ng jowa.

Si Jeorge - Ex siya ng kaibigan ko na naging jowa ko din. Bitter yung kaibigan ko sa pagkakahiwalay nila kaya kinausap niya ang iba pa naming kaibigan upang di ako pansinin at ako'y iwasan. Nabuhay kami ng 1 buwan na kami lang. Maraming ginawa si jeorge na hindi ginagawa ni russ. Sobrang saya ng aming pagsasama ngunit na sira dahil sa palabas na "alias". Mababaw pero malalim ang pinaghugutan.

Si Flip - Isang OSY or "OUT OF SCHOOL YOUTH" na kaibigan ni rose. Matagal na siyang walang jowa at naghahanap din. Pinakilala ako ni rose at nung gabing din yun ay naging kami. Hahahaha! Tumagal din kami ng 1 month pero na discover namen na mas ok kami bilang magkaibigan.

Si Paolo - Pinakilala siya ng isang kaibigan. Isa pa ding OSY na dahil sa walang makapag-abalahan ay nakipag-live in saken ng almost 1 week at nagsilbing aking asawa. Nagluluto, naglilinis at naglalaba. Kami ay naghiwalay pagkatapos ng isang lingo dahil sa TOCINO.

Si Yuan - Isang estudyante ng PUP. Matalino. Lagi siyang pumupunta sa bahay nun upang tumambay. Ngunit isang araw di na nagpakita at di ko lam kung bakit. After 1 month, sinabi ng friend ko na gusto pa lang makipag sex sa kaniya ni YUAN at dahil dito inaaway niya ito at di na muling nagparamdam.

Si Oreo - Ex din ng kaibigan ko. Di ko siya talaga gusto ngunit pinilit ko ang aking sarili. Kahit gumagawa ako ng thesis nun pilit ko siyang kinikita. Ilang lingo din kami nagsama ngunit di talaga kami para sa isa't isa dahil makati siya. hahaha!

*Si Jordan - Nakilala ko sa MIRC. Naka-sex ko. Matalino. Chinito. Mabait. Constant date ko siya dati ngunit di naging kami dahil nawalan kami ng communication. Lumipat kami ng bahay. Wala pa kaming cellphone. Pumupunta lang siya sa bahay ngunit biglaan kaming lumipat at walang chance para ma-inform ko siya. After 1 year nakita ko siya sa marikina malapit sa bago naming bahay ngunit may jowa na siya.

Chat dun... Chat dito... SEB dun.. SEB dito...

Wala na. Na-addict ako ng isang taon sa on-line game na KHAN at dahil dito di na ako nakakilala ng mga taong gaya ko... gaya natin.

Niyaya ako ng mga kaibigan kong maghanap ng trabaho. Sa awa ng diyos ay nakapasa ako sa isa sa pinaka-bigating call center. Ito na ang naging buhay ko.

Trabaho... Trabaho... Trabaho... 2 years and 4 months na ako sa kumpanyang ito.

Si PIKI - Ang aking opismate na virgin. Nasa kanya na ang hinahanap ko sa isang kapareha ngunit kaibigan lang ang turing sa akin. 2 taon na akong may gusto sa kanya pero walang pag-asa.

Sa 3 years and 4 months, madami na akong natutunan. Kung paano pagpahalagahan ang kaibigan, trabaho at mahal sa buhay. Di ko man masasabing ako ay nagbago ng tuluyan... Ngunit handa na ako sa bagong pakikipagsapalaran sa buhay.

Asan? Kelan? Papaano? Mga tanong na hangang sa mga oras na ito ay nagiintay ng kasagutan...

**update lang**

Russ - OSY na siya ngyon. May tsismis na may cancer daw sa blood
Syd - Nagwowork din siya sa copmany na pinagtatrabahuhan ko ngunit sa ibang account at site siya. Masaya kasama ng jowa niya.
Flip - Nasa US Navy na. May asawa ala pang anak. OO nga pala... Babae ang kanyang asawa.
Paolo - Ka reresign lang daw sa DELIFRANCE bilang isang crew. OSY na ulet.
Yuan - ala akong balita
Oreo - Nagwowork na daw sa ACCENture.
Yuan - Nagwowork sa TELEPERFORMANCE.

ISA PA NGANG KAPE...

2007-08-18T10:39:00.000-07:00

"I hate how coffee turns into an addiction and how it keeps you up all night. How it burns and makes your heart beat fast. Especially how it makes you crave for its rich and sweet promise of grains, milk and sugar. Moments later, it puts you into a melancholic mood of coldness before you realize, it has consumed you before you should have consumed it. Empty... Hollow... Bitter... Then you crave for another cup... Just like LOVE"

FROM: BEBANG
11:10am 17-AUG-2007

*Forwarded message ng friend ko sakin. Share ko lang baka maka-relate din kayo*

TAXI WATER CAB

2007-08-17T11:09:00.000-07:00

12mn. Out na ako. Umuulan na naman. Bwiset! Siguradong baha na naman samin. Habang nagiintay ako kay piki nagyosi muna kami ng mga team8s ko. Excited na kami sa team building namin sa subic. Paano yan umuulan? WALA KAMING PAKI! Basta makalayo lang kami sa buhay dito sa maynila at kahit papaano ay makapagpahinga sa aming nakakapagod na trabaho.

*Bagamat di ito ung dinaanan namin kanina. Pucha, ganito ka exag ang baha!

Bumababa na si PIKI para umuwi. Yosi muna ulet dahil ang lakas ng ulan. Isa pang yosi... Nung mejo humina na ang ulan nagdecide na kami umuwi. Una akong sumakay ng taxi para mas madali pagbaba na ako sa tapat ng building.

Buendia - Baha na!

Taft - Baha din!

Donada - Mas baha!

Unti-unti ng pumasok ang tubig sa aming sinasakyang taxi. Shet! Ang Baho nung tubig. Buti na lang ako naka slippers at buti na lang at naka-chucks siya dahil after 48 years may rason na para labahan. Akala namin pabababain na kami ni kuya. Talagang sinuong niya ang baha kahit may threat na kami ay tumirik. Lusot dun... diretso... Kaliwa... makarating lang kami sa aming pupuntahan. Sa isip-isip ko di ako mababasa pero pucha malalim pala ung tubig. Ayon... diring-diri ako sa paa ko. Inintay ko lang lumabas ung taxi sa compound nila at umakyat na ako.... Kamusta naman? Diresto sa CR at naligo upang kahit papaano eh umayos ang pakiramdam ko. Bwiset talaga itong ulan na ito. Leche!

Nagtxt ako kay piki. "Nakapasok k n b?"... Di nag reply. Hayaan niyo ganun talaga un kahit kanino. Siya lang ang taong kilala ko na hindi mahilig magreply. Habang nagcheck ako ng multiply. Tumunog ang aking celfone. "Dito na ako. Naligo na din ako. Ang bait ni kuya kaya binigyan ko ng P250". Nagbigay ako sa kaniya ng P100 tpos dinagdagan niya na lang. Sa perwisyo na naidulot namin dun sa taxi driver.... sapat na siguro yun! Hanga ako dun kay kuya dahil kung iba-iba un.... nagswimming na siguro kami. "Sige, bawi na lang ako sayo bukas. Treat ko na ung lunch mo" txt ko.

Eniweiz, masaya at nakakatakot itong experience na ito. Nakakadiri na nakakatuwa. Sana di na ganito bukas.

Sa pagdaan ng araw mula nung gumimik kami... Unti-unti ko siyang na aprc8 hindi bilang isang karir.. Kundi bilang isang kaibigan. Wag kau magreact.... Di pa ako nakapag-move on pero ok na ako. Di na katulad dati.

MATEMATIKAL EKWASYION PAG UMUULAN

2007-08-16T09:59:00.000-07:00

Pucha! WEDNESDAY.... Isa sa pinakamasalimuot na araw sa aking buhay. Umulan ng sobrang lakas na nagresulta ng isang matinding baha sa lugar namin pati na rin sa karamihan ng lugar sa makati. Bwiset! 1pm pa lang ay nagpapaalam ng akong magabsent dahil sa lecheng tubig na nakapalibot sa aming tinitirahang condo. Di pumayag ang aking TL. Kahit daw ma-late ako o maghalf-day ay ok lng basta di magabsent.

Habang ako ay nagdarasal sa aming banyo, narining ko ang aking celphone at may tumatawag. Amps! Si piki pala. "Papasoka ba? tanong niya. "Di ko pa alam" sagot ko. Nagdadalawang isip kami pumasok dahil nga sa balitang maraming na-stranded na commuters. Di siya pumasok. Pumasok ako. Bwiset tlga!

Intay ng taxi... Yosi... Intay taxi.. Yosi.... Pucha mukhang gusto talaga akong papasukin dahil pumayag yung driver na ihatid ako sa makati. Waaaaaah! P60 lang ang binabayad ko sa taxi araw-araw papasok sa opisina... Kamustahin mo naman kahapos... P200 dahil sa sobrang traffic. Inaaway ko pa nga yung traffic aid dahil sinarado nila lahat ang u-turn slot sa buong buendia at tanging sa WTC ka lang pede mag u-turn. Bwiset!

Pagkatapos na 1 hour and 30 mins ay nakarating na din ako sa CVG. Late na ako! Nawalan na din ako ng gana magtrabaho. HALF DAY AKO! Sabi ko sa SLT. Salamat at pumayag naman sila. Punyeta... papatay ako ng tao pagpinilit nila akong magcalls. "LUGI NA SA KABUHAYAN" Mas malaki pa ung ginastos ko kaysa sa suswelduhin ko Kainis tlga.

Yosi.... Yosi... kwento... Yosi... Kwento...... 8pm simula na ang trabaho at natapos ako ng eksaktong 12mn.

Uwian na! Yes! Ala akong kasabay. Wala si piki. Wala din si rain. Bwiset. Pagdating sa aking tinitirahan.... Nilantakan ko ang lahat ng tirang pagkain sa ref at dun binuhos ang sama ng loob.

BAHA + ULAN + TRAFFIC + TAMAD = HALF DAY

WALA LANG

2007-08-14T10:03:00.000-07:00

Nagsimula ang aking linggo ng walang maayos na tulog. Napuyat sa kaiisip ko ano ang magiging reaskyon ni piki sa mga kaganapan nung sabado ng gabi. Bagamat tinatamad na pumasok pilit akong bumangon upang magsimulang magaayos. 3pm ang pasok ko pero 1pm na ala pa akong nagagawa. Mas malupit pa sa pagong ang bawat kilos ko. Wala ako sa mood at sabayan mo pa ng pangdedemonyo ng dalawa kong hausmate na wag na daw ako pumasok. Shet! Magulo ang aking isipan.

Dinampot ko ang aking cellphone upang tingnan kung may mga mensahe ako galing sa mga masusugid kong kaibigan na kahit di ako nagrereply eh sige pa din ang txt. Habang nagbabasa ako eh napansin ko ang isang txt galing sa aking nakaraang pag-ibig. OO nga pala bago ako natulog eh siya ang katxt ko. Hingahan ko ng sama ng loob pag ako ay nababaliw. Ganun din ako sa kaniya. Lagi din kami nagaaway nito dahil sa madaming bagay na di namin napagkakasunduan. Bagamat di nagtagal ang aming relasyon, naging magkaibigan pa din kami.

"I'm ur frend watevr u say or do.. Pacenxa knlnG... Nw kung grumpy ka eh di nxt tym n lng tau mgusap.. Bsta kaya mu yan.. At wag k msydo mgpkaadik malapit n bday mu. Nga pla nu gus2 mo gift?" SYD

What?!? Gift?!? Wow... ang sweet! Naaalala pa din niya birthday ko kahit 5 years na kaming break. Pede bang ikaw na lang?!? Hhehehe! DI PEDE! MAY BF SIYA!

Pagkatapos kong magbasa eh diretso sa CR upang magdasal at magyosi sa aking trono. Napaisip ulit ako kung anong mangyayari pag nagkita kami ni piki. Isip... Hithit...Buga... Isip ulit...

Naligo...Isip...Nagbihis... Isip ulit... Nasa taxi... Isip pa din. Pagdating ng opis eh nagyosi muna ako. Habang nagiisa biglang nagdatingan ang aking mga kaibigan... Kwentuhan. "Asan ka nung Sat nyt?" tanong nila. "Diyan lang". sagot ko.

Dumating si piki. Una di ko lam kung papansinin ko siya. Nahihiya ako. Biniro niya ako! Yuck daw kasi sumuka ako sa kalasingan. Dun na nagsimula... Saglit kaming nagkwentuhan tungkol sa mga nangyari during and after the gimik. Nagpasiya akong umakyat dahil di pa ako nakapgsetup. Di kami sabay ng first break. Di kami nakapagkwentuhan.

LUNCH time! Nagiintay ako ng elevator... Dumating siya tapos sumabay kumain sa jollibee.... Ang weird kasi ngyong araw lang kami walang nakasabay na ibang tao. Order ng food. 1 pc burger steak and ice tea ang akin. Chix with spag ung kaniya. Kwentuhan habang kumakain. Mabilis lang kami kumain kaya nagkakasundo kami pagdating dun.

Di kami sabay ng last break. Walang kwento. Sabay kami umuwi. OK lng. Swabe!

"gud nyt" sabi ko, "gud nyt din" sabi nya. "ingat" sabi ko. "kaw din" sabi niya.

Iba lang yung feeling... Di na ako masyado excited pagnakikita ko siya. Siguro sa hiya. Takot. Di ko alam. Mukhang di naman ako mahihirapang mag move on kasi alam ko na kahit ganun ang nangyaari eh friends pa din kami. Sobrang bait nyang tao at wala akong masasabing masama tungkol sa kaniya. Di man siya... Alam kong mayroon iba... Di man ngyon... Siguro bukas... Sa makalawa... Bahala na!

SA KAWALAN

2007-08-13T03:11:00.000-07:00

Tulog ang haring araw. Walang sinag na nagbibigay sigla sa bagong umaga. Walang init na dumdampi sa aking katawan. Ang aking mga katanungan sa buhay ay parang mga dahon na nalalaglag at tinatangay ng hanging sumusuot sa aking kaibuturan.

Patay ang buhay!

PAALAM!

2007-08-12T07:18:00.000-07:00

MASAYA,

KILIG AT PAG-ASA.

MALUNGKOT,
PAGOD AT TAKOT.

PAALAM NA!

THE END

2007-08-11T21:09:00.000-07:00

o1:00am August 12 - PIER ONE- BUENDIA

Inuman session with zief and"PIKI".

After 48 years nagkaroon kami ulit ng chance na mag-inuman. Tatlong "weng-weng" lang taob na ang aking bangka. Di ko napigilan ang aking sarili na sabihin ang katotohanan. Nagsimula sa pagkaasar ko kay mr. straight guy hanggang napunta ang usapan namin tungkol sa feelings ko para kay "piki".

"I love you so much" Ito daw ung exact words na ginamit ko sabi ni zief. Promise, di ko matandaan. Sobrang nakakahiya ako. Tanging alak lang talaga ang nagbibigay sakin ng lakas ng loob para aminin ang lahat ng tinatago ko.

Sa sobrang kalasingan ko, pinahinto ko pa si mamang taxi driver para mag-"puke". Pucha! Dyahe talaga itong araw na ito. Dito nagsleep over si zief sa unit. Hinatid niya kami.

Sobrang lasing ako. Di ko alam ang mga nangyari.Nung una, nagpi-phish lang ako ng info tapos yun na...

Bakit nga ba 'THE END' yung title nung POST.... Kasi after 2 years and 4 months, i've decided to move on. Why? Kasi walang chance! Its very simple! Mahal ko siya di niya ako gusto. Ayoko ng complicated na buhay. Kung ayaw... edi ayaw! Friends? Why not! Depende sa kaniya kung gusto niya pa akong maging kaibigan after what happend. Di siya big deal.

Sad ako. OK lang. Talagang ganun. "may mga bagay na kahit gusto natin na hindi natin makukuha".

Whats next?

I dunno. Move on. Life must go on... Thank you for this experience! Bitter sweet!

BAD NEWS

2007-08-10T20:03:00.000-07:00

1st break- Di ko siya nilapitan dahil may mga nanunukso samin. Ayoko naman na mailang siya sa aking. Mejo matagal na rin na nahimik yung tsismis tungkol sa aming dalawa. Dahil siguro pareho kami ng sked kaya umaariba na naman ung mga opismate namin na alang magawa kung hindi maghanap ng pagkakaabalahan. Palabas na ako ng production floor ng may narining akong tumatawag sa pangalan niya. Napalingon ako at napansin ko na lang na siya pala yung kasunod ko. Lecheng lalake yun napilit na nangungulit at nanunukso sa kaniya. Ngumit lang siya pero alam ko na mejo may pagkailang. Kwentuhan... kwentuhan... kwentuhan ulit. Di kasi kami sabay umuwi kagabi.

Lunch-Di kami sabay ngyon kasi nag-order sila sa KFC at sa pantry kumain. AS usual.sa jollibee kami kumain ng mga teammates ko. Tinanong nila kung bakit di namin kasabay si piki. Mega explain naman ako. Natapos na ang lahat kumain kaya dumiretso kami sa smoking area. Andun siya. Kwentuhan, kentuhan, kwentuhan ulet. Dumating na naman yung lalaking nambubuwiset sa kaniya... Ganun pa din. Di mo alam kung nagseselos dahil sila dati ang magkasabay. Shet! Straight guy daw kasi siya. Kaya naman pala. Mas makati pa ang dila niya sa mga matandang nagtsitsimisan sa kanto tuwing tanghali.

Uwian na! Sabay kami ni piki at nung isa pa naming opismate na gurl. Kwentuhan about jowa, hiskul layp at mga relasyong normal na hindi naging successful. Di ko mapigilan na tingnan siya habang nagkukuwento.

BAD NEWS- hindi na kami sabay lumipat ng program! shet! Leche talagang pagkakataon ito. Hindi ko alam magiging reaksyon ko. Malungkot. May panghihinayang.Di ko alam.

Pagbaba sa taxi. Siya ay nagpaalam. Kung pwede lang ihinto ang paggalaw ng mundo para ma-extend lang yung time na kami ay magkasama pero di pede. Di ako superhero... Alang akong powers. Ako lang ito. Ako lang.

LECHENG DINNER YAN!

2007-08-09T11:11:00.000-07:00

Lunch time... Alang ibang choice kung hind mag-JOLLIBEE. Kasama ko mga team mates ko pati si "piki". As usual, kwentuhan ulit pero this time may sense.

"Dad, bakit ba nagiging unfaithful ang isang guy?" tanong ko.

"Minsan kasi nagsasawa na" sabi ni Daddy Yo.

(kumakain habang nakikinig si "piki) Todo explain naman si daddy.

Sabay singit si "piki". "Bakit sayo pagtumingin sa iba unfaithful na?"

Deadma.

Kwento ulit si daddy.... Napunta ang usapan sa pagiging VIRGIN.

kweno... tawa... kwento... tawa...

Singit ulit si "piki"... "bakit ikaw ba?"

Deadma ulet. Sabay titig. Ala pa din akong sinagot.

Hanggang natapos na kami kumain... "Di tayo sabay ngyon sa paguwi" sabi niya.

"ok" tipid kong sagot. "May team dinner kami eh"....... Waaaaaah! Pakshet naman.

"sama ka na" sabi niya. "YOKO, di ko naman teammates yun eh....

After my shift, bumamba agad ako para magyosi. Iniintay ang kanyang pagdatin. Ngunit nakita ko na lamang siya pasakay na ng taxi kasama ang mga teammates nya. Di man ako nakpagpaalam... Di ko man lang siya na sabihin ng "Ingat ka ha" Shit. Parang may kulang ngyon... Di ko siya nakatabi...

Di ako makatulog... Hayaan ko na... May bukas pa naman!

Gud nyt and sleep tyy "piki"

TAXI RIDE

2007-08-08T10:24:00.000-07:00

Pauwi na naman kami... Pagkakataong iniintay ko para siya ay ma-solo.

As usual, tabi na naman kami. Habang pauwi eh kung ano-ano na naman ang aming napagusapan. Sa sobrang busy namin sa pagkukwentuhan di na namin napansin na hindi alam ng taxi driver ang daan. Na bwiset pa yung driver dahil hindi ko alam aking kaliwa at kanan. Sensya lang!

Di kami gaanong nagaasaran ngyon at mejo seryoso ang aming usapan... "Bakit hindi kayo naging?" tanong ko sa kaniya. "Di ko siya gusto" ang sagot naman niya. "Eh, bakit? Di ka ba nag-enjoy sa company niya?" pangungulit ko. "Nag-enjoy! Madami nga kaming similarities eh.Talagang hindi ko lang gusto. Mahirap pilitin ang sarili".

Bakit ako kaya ganito sa kaniya? Matagal-tagal na rin mula nung una ko siyang naging crush. Dami na din nangyari sakin at sa kanya. Kala ko nga wala na pero anjan pa din pala, natago lang.

Ang alam ko at dito ako sigurado.... " Mahal ko siya, choosy lang talaga siya" heheheh!

MY SAD RAINY DAY

2007-08-07T10:15:00.000-07:00

" You can't force or torture someone into liking you... You just have to put yourself out there and hope that they like you back"

" The truth is I'm afraid to be your friend because I'm always gonna want more... But then i got to think that I'd rather have you in my life as a friend than not at all"

My fave lines from the movie - "JUST FRIENDS"

Ang hirap main-love sa kaibigan. Di mo alam kung saan ka lulugar. Bagamat alam niya na gusto ko siya nanatiling pa rin siyang deadma. Alam ko naman hindi mutual yung feelings... Hindi ako manhid! Ang hirap lang sa situation na ito... Pareho kami ng shift, sked breaks pati lunch... pati sa uwian sabay pa din kami.

MOVE on! Diyos ko paulit-ulit kong naririnig yan sa mga friends ko. Madaling sabihin per mahirap gawin. Hindi ko siya papansinin? Di ko na siya sasabayan? Hindi kaya magmumukha akong tanga nun? Hindi ko maipaliwanag eh. Akala ko wala na pero till now... Im still in love with him! Imagine this... 2 years na akong ganito! Nagkaroon man ako ng mga ka-date, di naman nag click. Di man ako tigang pagdating sa sex , empty pa din!

Sabi ng iba, hindi dapat magdepende ang iyong kaligayan sa ibang tao... Paano? Pede ka bang maging masaya ng mag-isa? Friends? May mga bagay na hindi naiibigay ang mga kaibigan na naiibibigay ng isang kapareha. Aminin mo man o hindi! Yan ang totoo!

Magulo, masaya, malungkot ang buhay kong ngayon... Nakakaloka!

Depress lang... Sori ha!

2007-08-04T14:34:00.000-07:00

Walang ibang tao. Ako lang. Walang magawa.

Nag-check ng YM, nag-check ng YAHOOMAIL, nag-check at nag-update ng MULTIPY, nag-check at nag-update ng BLOGSPOT, nag-install ng ROXIO ngunit 'di gumana, nag-check ng FRIENDSTER...

Wala na ulit magawa.

Nag-check ng G4M... nag-chat... nag-chat... nagchat.

Kumain.

Nakipag-EB... Nairita... Nabuwiset... Naloka.

Walang nangyari... Inumaga. Nag-sayang ng ORAS.

Natulog.

BAKIT?

2007-08-04T10:26:00.000-07:00

Mahirap mag-isa... Wala kang mabahagian ng iyong lungkot at saya. Matagal-tagal na rin yung aking huling relasyon. Di ko alam kung bakit hanggang ngyon wala pa rin. Kung saan-saang sulok na rin ako nakarating. Mula sa bar sa malate, chat room sa i-net, malls... name it!

Sabi nila... Baka hindi pa dumarating ang taong para sa akin. Eh kailan niya balak dumating? Baka hindi niya alam kung saan ako hahanapin? Baka may na hanap ng iba? Bka hindi na siya darating.

Maraming katanungan... maraming kasagutan! Di ko lang talaga alam.

TAXI

2007-08-02T21:52:00.000-07:00

Papasok... 1:00am na ako naka-alis sa aking tinitirahang condo. Sobrang bagal ng aking nasakayang taxi. Di na ako nakapag-yosi at nakapag-ayos ng sarili. Sa takot kong ma-late... umupo na lang ako sa unang station na nakita kong bakante. Swerte! Sa sobrang busy ko magset-up ng aking kompyuter di ko na namalayan na nasa likod ko pala ang aking kinaaasarang "crush". As usual, nangungulet na naman... Di' niya alam na buwiset ako sa kaniya!

Di ko alam kung ano ang aking nakain at di ko napigilan na makipag-asaran sa kaniya. Pangako ko pa naman sa sarili ko kahapon na hindi ko siya papansinin. Bwiset! Kapag tungkol sa kanya ang paguusapan di ko talaga siya kayang matiis.

Bibe" - tawag ko sa kaniya pag nakita ko siyang naglalakad. "Pike"- pag nakita ko siyang nakatayo. "Piket"- pag siya lang mag-isa at nakatingin sa kawalan. Ilang lamang yan sa mga pangbuwiset ko sa kaniya.

Wala masyadong CALLS ngyon... Siguro maraming pera ang mga kano! Nagkaroon kami ng chance magusap... Niyaya niya akong mag-lunch sa MCDO-PEOPLE SUPPORT kasama ang iba pa naming kaibigan. Dami kong inorder dahil gutom ako, siya din. Kaya yun.. natatae daw siya!

Pagkatapos ng aming LUNCH.. asaran na naman! Kulitan... Kwentuhan... Landian!

Mas maaga ang kanyang uwian.. "Oist, uwi nako" sabi niya. "Ok" ang aking naging sagot. Medyo dumami yung na tatangap kong tawag kaya focus muna sa work.

10:30am. OUt na din ako! Pagkita ko eh nasa baba pa siya ng building at nagyoyosi. "Di ka pa ba uwi?" sabi niya. "Uuwi na din pagkatpos ng yosi ko" . "Sabay na tayo" Ano daw? Sasabay siya sa akin...

Magkapit-bahay lang kasi kami ngunit pangalawang beses pa lang namen magsasabay... Intay ako taxi *yes, para gentleman effect* . May humintong taxi sa harap ko at bigla siyang sumakay... Nung bubuksan ko na yung harapang pintuan... "Baket ka jan? Dito ka tabi tayo".... Waaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaah! Kanina sabay lang... ngyon, tabi na! Pakshet! Kwentuhan... kwentuhan... kwentuhan... kwentuhan... Hanggang madating na naming ang aming bababaaan.

Text na lang daw kung gigimik kami bukas. Wish ko makasama ako. Sorry! Nagtitipid ako!

Dalawang taon na akong in-love sa kaniya. Alam niya!?!? OO, tama ka! Alam niya!

Sa tuesday, 3pm na ang pasok ko. Sa kasamaang o kabutihang palad.... magka-shift kami! Pareho ang aming lunch. Imagine that! Halos 27 days ata kaming magkakasama bago ako lumipat ng ibang account... "sigh"

Naisip ko habang nasa loob kami ng taxi... Sana mahal mo din ako, di lang bilang kaibigan!

MAGANDANG SIMULA

2007-08-01T21:01:00.000-07:00

"OUT NA AKO" Ito ang aking naging reaskiyon ng makita kong 10:30am na. Tapos na naman ang isang buong araw na pakikipagbuno ko sa mga kano. 'HONDA" ang tawag sa mga taong kagaya ko na ON THE DOT kung magpunch-out. Tumakbo ako papalabas ng production floor dahil baka makita pa ako ng TL ko at magkaroon na naman ng "quickie" este quick meeting tungkol sa aming pinaplanong team building.

Eniwiez, balik tayo sa aking paguwi... Pasakay na ako ng elevator ng makasalubong ko ang aking CRUSH (parang hiskul lang). As usal, asaran diyan at laitan dun.. Mula sa aking pagkakamali sa pagpronounce ng isang salita sa wikang Ingles, sa suot kung damit at sa napapansin niyang paglaki daw ng aking tiyan eh ang naging paksa . PASS TIME ng maiituturing dahil sa araw-araw namin itong ginagawa. Magkatinginan lang kami eh may naiisip na kaming bagong ihihirit sa isa't-isa. Ngunit isang biro niya ang hindi ko nagustuhan....

Ka-txt ko kasi si James. Si James ang isa sa aking mga pinaplanong ligawan. Niyayaya niya akong mag-luch sa CSB. Dahil ala akong alam dun sa eskwelehang iyon, tinanong ko ang aking crush kung saan ung tinutukoy ni James na lugar kung san daw kami kakain. Imbes na sagutin ako ng maayos , ito ang kanyang naging pahayag:

"Huh, Anong gagawin mo dun? Wag kang pumunta kasi di ka bagay dun!

Mainit ang aking ulo kaya ito ang PARA SA'YO!

SENSYA NA!

Hindi man ako LA SALLISTA,
Tinuran naman ako ng aking ina na rumespeto ng iba...

Hindi man ako mayaman,
Marami namang nagmamahal saking kaibigan...

Wala man akong mga bagay na mayroon ka,
Di naman ako gaya mong nag-iisa...

Sensya na!